Σουπίτσα κυρίως πιάτο! - updated

Σερβίρεται και με μπούκοβο.


Σήμερα αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας τη συνταγή για μία εξαιρετικά νόστιμη σουπίτσα που φτιάχνω με λαχανικά, bacon και σέλινο. Είναι χειμωνιάτικη, αλλά τόσο εύγευστη που πολλές φορές τη θυμηθήκαμε και άνοιξη. Πάμε λοιπόν. Κατ' αρχήν τα υλικά:

- φυτίνη (λίγο λιγότερο από το μισό του μικρού στρογγυλού κουτιού)
- 3 μεγάλα κρεμμύδια κομμένα σε μεγάλα κομμάτια
- bacon μακρόστενο κομμένο σε τετράγωνα κομμάτια (εγώ βάζω περίπου 30 φέτες)
- 2 ματσάκια σέλινο ψιλοκομμένα στο multi (μπορείτε και μεγαλύτερα)
- 10 καρότα κομμένα σε κυβάκια
- 6 μεγάλες πατάτες κομμένες σε κυβάκια
- κρέμα γάλακτος (ή γιαούρτι)
- μία κοφτή κουταλιά του γλυκού ματζουράνα ξερή
- αλάτι / πιπέρι
- νερό
- όρεξη, δεδομένου ότι θέλει πολύ προετοιμασία. Εκτός φυσικά αν έχετε ψηθεί από το τελεμάρκετινγκ κι έχετε αγοράσει όλα εκείνα τα τζιβαερικά που κόβουν φετούλες, κύβους, κλπ... εγώ το μετανιώνω που δεν τα 'χω κάθε φορά που αρχίζω την προετοιμασία :)

Εκτέλεση:

- Σε μεγάλη κατσαρόλα βάζουμε τη φυτίνη να λιώσει και ρίχνουμε τα κρεμμύδια να μαραθούν. Μετά ρίχνουμε και το bacon να ψιλοτσιγαριστεί


- Προσθέτουμε το ψιλοκομμένο σέλινο και τα ανακατεύουμε (εδώ είναι η φάση που αρχίζει να μοσχοβολάει ο τόπος)


- Ρίχνουμε το καρότο και ανακατεύουμε


- Ρίχνουμε τις πατάτες και ανακατεύουμε


- Τέλος, βάζουμε αλάτι, πιπέρι, καλύπτουμε με νεράκι και το αφήνουμε να βράσει.

- Όταν είναι έτοιμη σχεδόν, ρίχνουμε τη ματζουράνα και την κρέμα και ανακατεύουμε. Αφήνουμε να πάρει μία τελευταία βράση και κλείνουμε τη φωτιά. Σερβίρεται ζεστή αν κι εγώ τη φχαριστιέμαι χλιαρή.
Τα λαχανικά τα αφήνουμε μέσα ολόκληρα. Δεν τα αλέθουμε. Εξάλλου είπαμε, είναι κυρίως πιάτο και πρέπει να ναι χορταστικό.
Επίσης, ο καλός μου θέλει ζουμάκι οπότε έχω και το νού μου να φορτώνω νερό ενδιάμεσα για να μη στεγνώσει.

Εγώ σήμερα θα τη φάω με παξιμάδι σπιτικό, εφτάζυμο, που φτιάχνει με τα χεράκια της η μανούλα μου.

Α ξέχασα. Αφού τέλειωσε όλο αυτό, μου τηλεφώνησε η μαμά μου και με ενημέρωσε ότι έφτιαξε και θα φέρει ντολμαδάκια για φαγητό και βρίζω διότι θα μπορούσα όλο το πρωί να αράζω και να πίνω καφέ :)
Δεν πειράζει, κλείσαμε για 2-3 μέρες χωρίς άγχος τι θα φάμε. Θα τρώμε σούπα και ντολμαδάκια :Ρ

Καλή επιτυχία!

Η ώρα του Μποτρινάκη

Τον τελευταίο καιρό έχουν πέσει όλοι με τα μούτρα να βλέπουν ριάλιτι με μαγειρικές. Άσχετοι μαγειρεύουν, καλούν άλλους άσχετους να δοκιμάσουν και ξεκατινιάζονται ποιος είναι ο πιο μεγάλος σεφ... Αν το 'χω καταλάβει σωστά, γιατί μιλώ μόνο απ' όσο έχω δει στα τρέιλερ. Μπλιαχ...

Ο Gordon Ramsay όμως; Άλλο πράμα!!! Για κακή του τύχη, έπεσε στον ΣΚΑΪ και σιγά μην τον δει κανείς... Ήρθε όμως ο Μποτρίνι να καλύψει το κενό στο prime time για τις μάζες. Χάλι μαύρο! Και ο Ramsay στημένο φαίνεται, αλλά κρατάει τα προσχήματα και το ενδιαφέρον. Ο Μποτρίνης... χάλια και με επιβεβαίωση. Γνωστοί, μας μετέφεραν όλο το σκηνικό που στήνεται για της βραδιά που μένουν κατευχαριστημένοι οι πελάτες. Anyway, έκανα ένα πρόλογο απαραίτητο για να προχωρήσω στο προκείμενο.

Από όταν ξεκίνησε αυτός ο χαμός λοιπόν, κυρίως με τον Μποτρίνι, δεν έχουμε ευχαριστηθεί ταβέρνα. Όπου κι αν πάμε για φαγητό, έρχεται η ώρα του Μποτρινάκη -έτσι την έχουμε ονομάσει. Η ώρα που ο αρχιτέτοιος, συνήθως και ιδιοκτήτης, παρατάει τα παϊδάκια των επόμενων να καίγονται και γυρνάει στα τραπέζια ρωτώντας πόσο ευχαριστημένοι είμαστε. Πήγαμε να παραγγείλουμε τις προάλλες και μέχρι να μας εκθειάσει ένα ένα τα πιάτα ο αφεντικός, μας πέρασε η όρεξη και πήγαμε κατ' ευθείαν στο γλυκό!

Και μετά, κάθε 15 λεπτά περίπου, επίσκεψη στο τραπέζι. «Περνάτε καλά;», «Σας αρέσει το φαγητό;», «Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε;»...

Ναι ρε φίλε... Υπάρχει... Να μ' αφήσεις στην ησυχία μου να μασήσω το ρημαδιασμένο το παΐδι. Που μόλις με δεις να πιάσω το κόκκαλο σε πιάνει ο οίστρος να επιβεβαιωθείς ότι με έχεις ανεβάσει στα ουράνια με τη μαγειρική σου... Τη σαλάτα τουρλού με ό,τι λαχανικό υπάρχει στην οικουμένη, πατάτα τηγανητή και παϊδάκι στα κάρβουνα. Ω, τι πρωτοτυπία! Ω, πόση γνώση πρέπει να χει κάποιος για να φτιάξει αυτό το υπερθέαμα; Έλεος!!! Όχι και γκουρμέ το παΐδι στα κάρβουνα!!!

*Να μου σερβίριζες φακές χωρίς φακές και να μ' αρέσανε, να σου πω... άξια...

** επόμενο post... πώς ευχαρίστως θα έβγαζα τα διαλυτικά από τα παϊδάκια και θα τα έριχνα στα κάρβουνα... f-word τους παιδότοπους μου μέσα... και έξω σε όλες τις ταβέρνες!!!

Ένα γλυκό πόστ...

Όταν δεν έχεις κάτι να γράψεις, αλλά θέλεις οπωσδήποτε να γράψεις κάτι, καλό είναι αυτό το «κάτι» να είναι τουλάχιστον γλυκό...

Tiramisu

2 πακέτα τυρί Φιλαδέλφια (κανονική συσκευασία των 200 γρ)
2 πακέτα κρέμα γάλακτος (μικρή συσκευασία των 250 γρ)
2 κρόκοι αυγού
2 βανίλιες
125 γρ άχνη ζάχαρη

2 δίσκοι παντεσπάνι (σκούρο, έτοιμο από το σούπερ μάρκετ)
½ φλιτζάνι καφέ εσπρέσο
½ φλιτζάνι amaretto

1-2 κουταλιές κακάο

Εκτέλεση
Χτυπάμε στο μίξερ (όχι σε πολύ ψηλή ταχύτητα) όλα τα υλικά:
- τυρί
- κρέμα γάλακτος
- ζάχαρη
- βανίλιες
- κρόκους
έως να γίνουν ένα πηχτό μίγμα

Βρέχουμε τον ένα δίσκο με εσπρέσο και μετά με amaretto (δεν τα ανακατεύουμε στο φλιτζάνι διότι χάνουν το άρωμά τους) και απλώνουμε επάνω το μισό μίγμα.
Τοποθετούμε από πάνω και τον δεύτερο δίσκο παντεσπάνι, τον βρέχουμε επίσης και απλώνουμε επάνω το υπόλοιπο μίγμα.
Το αφήνουμε στο ψυγείο για 2 ώρες και μετά το πασπαλίζουμε με το κακάο.

Εύκολο και νόστιμο

Καλή επιτυχία!!!!

Τι γίνεται βρε παιδιά;

Άνοιξα το reader χθες και ανακάλυψα ότι ο Πιτσιρίκος μας λέει "μάκια" και -μάλλον- μας αποχαιρετάει. Όπως και κάμποσοι άλλοι.

Τι γίνεται βρε παιδιά; Το γκαντέμιασα; Μπα! Δε νομίζω να φταίω εγώ και η απόφασή μου να αρχίσω να "μπλογκάρω".

Τι γίνεται βρε παιδιά; ρώτησα δυνατά μόλις παρατήρησα τις αποχωρήσεις... "Πλάκωσαν οι ΠΑΣΟΚοι" μου απάντησε ο καλός μου, αναφερόμενος προφανώς στα γεγονότα της Καβάλας (τώρα που το σκέφτομαι δεν το διευκρίνησα κι όλας, μπορεί να εννοούσε κάτι άλλο. Εγώ αυτό κατάλαβα και σ' αυτό θα επεκταθώ!). Δεν είναι δυνατόν να είναι αυτός ο λόγος σκέφτομαι. Δεν είναι δυνατόν άνθρωποι οι οποίοι ευαγγελίζονται την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, είναι ακτιβιστές (πω πω!... όλο μοδάτες εκφράσεις χρησιμοποιώ), δεν είναι ρατσιστές, τους ενδιαφέρει να παρεμβαίνουν στα κοινά... δεν είναι δυνατόν όλοι αυτοί να την κάνουν με ελαφρά επειδή "πλάκωσαν οι ΠΑΣΟΚοι".

Να φανταστώ δηλαδή ότι έχουν δικαίωμα να έχουν blog μόνο όσοι γεννήθηκαν απόγευμα Παρασκευής κάποιου Αύγουστου, είναι κάτοχοι αυτοκινήτου χρώματος γκρι σουρί, παίζουν χόκεϊ επί πάγου, έφαγαν προχθές πατάτες γιαχνί με μάραθα και χοχλιούς* [σκέφτομαι κάποια ψυχή που γλείφεται τώρα!] και κυρίως δεν είναι ΠΑΣΟΚοι ή οτιδήποτε άλλο εκτός αριστερών πεποιθήσεων; Ρε παιδιά, πολύ ρατσιστικό μου κάνει όλο αυτό και δεν μου φαίνεται να ταιριάζει με την νοοτροπία των blogers. Τέλος πάντων, πληρώ ένα-δύο κριτήρια και άρα μπορώ να συνεχίσω να γράφω.

Αααααααααα, να μην το ξεχάσω!
Ο Δήμαρχος Ηρακλείου (Κρήτης) ανακοίνωσε χθες ότι οι συντηρητικές νοοτροπίες δεν ταιριάζουν με τον κρητικό λαό και ότι ο Δήμος στο Ηράκλειο είναι πανέτοιμος να τελέσει γάμο ομοφυλοφίλων όποτε αυτό ζητηθεί.
Υποψιάζομαι ότι το νέο θα το ακούσουμε σήμερα από κάποιο Αθηναϊκό κανάλι του οποίου το όνομα μάλλον θα αρχίζει από Α και θα τελειώνει σε –λτερ και μάλιστα και στις δύο versions του δελτίου. Ο Άκης με σουπεράκι «στο Ηράκλειο έγινε ο πρώτος γάμος ομοφυλόφιλων» και ο Νικολάκης με σουπεράκι «αναμένεται αύξηση του εγχώριου τουρισμού στο Ηράκλειο για το καλοκαίρι του 2008» - και εντεύθεν, θα συμπλήρωνα εγώ...
Άντε και στα δικά σας οι ανύπαντροι!

------------

*Πατάτες γιαχνί με μάραθα και χοχλιούς (όπου "χοχλιός" ίσον σαλιγκάρι)
Υλικά: Πατατούλες, κρεμμυδάκι, μάραθα, σαλιγκάρια, σάλτσα ντομάτα, λαδάκι, αλατάκι, πιπεράκι

Τηλεφωνούμε σε όλους τους γνωστούς για να εντοπίσουμε τον έναν που θα μπορούσε να έχει πάρει τα βουνά για να βρει σαλιγκάρια και επιπλέον να μας έχει κάνει τη χάρη να τα έχει ετοιμάσει για ψήσιμο, που σημαίνει να τα έχει ταΐσει μακαρόνια για αρκετές μέρες και να τους έχει συμπεριφερθεί ως να ήταν pets.
Αφού τα καταφέρουμε, του ζητάμε ευγενικά να μας δώσει κανένα κιλό, παίρνουμε τα σαλιγκάρια και τα βάζουμε να βράσουν (εν ολίγοις τα στέλνουμε αδιάβαστα). Τους αλλάζουμε νερό περίπου 3 φορές ώστε να είμαστε σίγουροι ότι έχουν καθαρίσει τελείως.

Μετά σοτάρουμε το κρεμμυδάκι στο λάδι μέχρι να μαραθεί και βάζουμε τις πατατούλες (κομένες αναλόγως), τα μάραθα, τα σαλιγκάρια και τη σαλτσούλα. Αλατίζουμε, πιπερώνουμε και περιμένουμε να γίνει. Το «να γίνει» δε σημαίνει με τίποτα να μαλακώσουν τα σαλιγκάρια... Απλώς να τα δούμε να εμφανίζονται στο χείλος του καβουκίου τους, αλλά όχι να βγουν τελείως γιατί έτσι χάνεται όλη η πλάκα του σερβιρίσματος.

Αφού γίνουν τα σερβίρουμε σε ρηχό πιάτο και φροντίζουμε να συνοδεύονται από πιρούνι, κατά προτίμηση ασημένιο για να μην μπορούν να μας το λυγίσουν οι έξυπνοι συνδαιτυμόνες προκειμένου να καταφέρουν να βγάλουν το σαλιγκάρι από το καβούκι του. Μια καλή μέθοδος είναι αυτό να γίνεται με οδοντογλυφίδα.
Ελπίζουμε πάντα οι συνδαιτυμόνες να γνωρίζουν την τεχνική αλλέως πως ο τοίχος της κουζίνας θα γεμίσει πιτσιλιές από λαδιές οι οποίες αν το χρώμα του τοίχου είναι ανάλογο, μπορεί να αλλάξουν αισθητικά όλη μας την ζωή.
Καλή όρεξη!