Όλα τα περιέργα...

Σε μένα θα συμβούν και μάλιστα στο διάστημα μιας εβδομάδας μόνο...

Δευτέρα πρωί το αμάξι δεν παίρνει μπροστά. Τρίτη πρωί το φορτώνει η οδική βοήθεια για να το πάει στο συνεργείο. Τρίτη μεσημέρι το παραλαμβάνω
- Τελικά ήταν η μπαταρία
- ΟΚ!

Πέμπτη μεσημέρι φεύγω από τη δουλειά όλα καλά. Παίρνει μπρος η μηχανή, αρχίζει να λειτουργεί το ραδιόφωνο και όλα καλά. Με το που ανάβω αριστερό φλάς, σιγή ασυρμάτου στο ραδιόφωνο. Δε δίνω σημασία... «ο αναμεταδότης θα χάλασε». Δεν διαψεύδεται η σκέψη μου καθώς σε λιγότερο από 3 λεπτά το ραδιόφωνο επανέρχεται. Ναι, αλλά δε μ' αρέσει αυτό που παίζει. Δεν ταιριάζει καθόλου μ' αυτό που άκουγα πριν σιγήσει. Ουπς... όλοι οι σταθμοί παίζουν το ίδιο. Το ραδιόφωνο τρελάθηκε... Δεξί φλάς... μούγκα ξανά.

Τι έγινε βρε παιδιά; Κάτι περίεργο συμβαίνει. Μέχρι να γίνουν όλα αυτά έχω βγει εθνική και ετοιμάζω προσπέραση... οι στροφές ανεβαίνουν... πόσες να 'ναι; Κοιτάω το στροφόμετρο... ουπς... μηδέν είναι και τρέχω και με μηδέν χιλιόμετρα...

Κάτι δεν πάει καθόλου καλά διότι ενώ δεν λειτουργεί τίποτα μέσα στο αυτοκίνητο, αυτό συνεχίζει να τρέχει ακάθεκτο. Σταματώ δεξιά (λεπτομέρεια: ευτυχώς με τη μηχανή αναμμένη), τηλέφωνο στο συνεργείο:

- Έλα Γιώργο, το και το...
- Δεν είναι δυνατόν. Πώς δηλαδή ενώ η μηχανή δουλεύει όλα τα υπόλοιπα είναι σβησμένα;
- Μα αν ήξερα Γιώργο μου, θα ήμουν εγώ στο συνεργείο κι όχι εσύ. Σου 'ρχομαι!

Ξεκινάω και ως εκ θαύματος οι δείκτες δουλεύουν κανονικά. Όμως τι είναι όλα αυτά τα φωτάκια που ανάβουν στις ενδείξεις; Όλα μαζί; Κόβω ταχύτητα διότι δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να συμβεί μετά. Το ραδιόφωνο ανοιγοκλείνει μόνο του και παίζει παντού τον ίδιο σταθμό, οι δείκτες έχουν τρελαθεί, τα φλας πηγαινοέρχονται κι εγώ κοιτώ από το παράθυρο να βρω που είναι ο τύπος με το τηλεκοντρόλ που μου κάνει πλάκα.

Φτάνω στο συνεργείο και εκεί αφού διηγούμαι τα καθέκαστα ξεραινόμαστε όλοι στα γέλια. Φοβάμαι όμως ότι αύριο θα κλαίω μόνη μου. Κάτι για «εγκέφαλο» πήρε το αυτί μου. Πράγμα που αν βγει αληθινό θα μεταφράζεται σε καμιά χιλιάρα (κατακαημένη φιλενάδα σε θυμήθηκα... τουλάχιστον εμείς το πάθαμε 9 χρόνια μετά τη λήξη της εγγύησης).

Τελικά σήμερα έζησα μια σκηνή από κείνες τις Χολιγουντιανές ταινίες με τους εξωγήινους που τρελαίνουν τα κοντέρ. Το μόνο που έλειπε είναι να ανοιγοκλείνουν και οι υαλοκαθαριστήρες μόνοι τους....

Σήμερα έζησα το «the day after». Αύριο πολύ φοβάμαι ότι θα ζήσω το «ο παράς κι ο φουκαράς»... ή μάλλον «η φουκαριάρα»!

Εμείς το βγάλαμε πρώτοι... [ενημερωμένο]

Λοιπόν, παρακολουθώ τα διάφορα πολύ «δημοφιλή» μπλογκς που μετράνε δευτερόλεπτα στις αναρτήσεις του για το ποιος είπε πρώτος την είδηση και ποιος δεύτερος και ποιος τρίτος...
Αυτά τα μπλογκς λοιπόν εδώ και πάνω από 45 λεπτά δεν έχουν αναφέρει τίποτα για έναν μεγαλούτσικο σεισμό που νοιώσαμε στην λεβεντογέννα σήμερα στις 12.30.
Μάλλον δεν τον ένιωσαν στην υπόλοιπη Ελλάδα και γι' αυτό δεν ασχολείται κανείς. Anyway, τα σεισμολογικά sites τον δίνουν μεταξύ 6,2 και 6,7 με επίκεντρο στην Ανατολική Μεσόγειο και συγκεκριμένα στο Λυβικό Πέλαγος 165 χιλιόμετρα νότια του Ηρακλείου Κρήτης.
Με τις υγείες μας!

Διαβάζω το παρακάτω λινκ κι έχω αρχίσει λίγο να ανησυχώ... Δε μ' αρέσει καθόλου η ακολουθία...
πατήστε εδώ

Ένα δίωρο στη ζώνη του λυκόφωτος

Σήμερα ήταν η μέρα που έπρεπε να πάω στο μικροβιολογικό εργαστήριο για να μου πάρουν λίγο παραπάνω αίμα διότι αυτό που έδωσα την Πέμπτη για τις εξετάσεις μου δεν έφτανε γιατί η κοπέλα δεν υπολόγισε σωστά! (ασχολίαστο)

--

Σήμερα ήταν η μέρα που έπρεπε να πάω στη wind για να ζητήσω να κάνουν τον λογαριασμό του κινητού μου ηλεκτρονικό και να πάψουν να μου τον στέλνουν ταχυδρομικώς.
Προτίμησα ένα κεντρικό κατάστημα... και έχοντας στα χέρια μου ό,τι θεώρησα απαραίτητο, δηλ. τον τελευταίο λογαριασμό και την ταυτότητά μου, μπήκα...
- Καλημέρα σας, θέλω να κάνω τον λογαριασμό μου e-bill
«Μαρία, ξέρεις πώς γίνεται ο λογαριασμός e-bill;»
«Άνοιξε να συμπληρώσεις μια αίτηση κι έρχομαι»
ΟΚ, σκέφτηκα, τώρα θα δώσω τον λογαριασμό, θα περάσουν τον κωδικό πελάτη και θα τυπωθεί η αίτηση συμπληρωμένη, θα την υπογράψω και τελείωσα... γιατί έχω αργήσει και για το κομμωτήριο...
- Ταυτότητα έχετε μαζί σας;
- Βεβαίως, ορίστε! (Δίνω μαζί και τον λογαριασμό)
Τυπώνεται η αίτηση ΚΕΝΗ και η άλλη υπάλληλος φωτοτυπεί την ταυτότητα... «Ανοιχτό αντίγραφο κάνε για να φαίνεται στο fax»
(FAX; ΤΙ FAX; ΠΟΙΟ FAX; πού είμαι; στη ζώνη του λυκόφωτος;)
Βγαίνει το αντίγραφο της ταυτότητας, το παίρνει η πρώτη υπάλληλος και αρχίζει να συμπληρώνει την αίτηση χειρόγραφα. Μετά αρχίζει να ζητάει στοιχεία του λογαριασμού, τα οποία όμως έχει μπροστά στα μάτια της... νούμερο κινητού, ΑΦΜ, διεύθυνση, ΔΟΥ κι άλλα τέτοια... Αφού αντιλαμβάνεται ότι έχει όλη την πληροφορία, τελειώνει με τη συμπλήρωση, μου δίνει να υπογράψω και μετά ρωτάει την δεύτερη υπάλληλο... «Μαρία, πότε ενεργοποιείται αυτό;» και η απάντηση: «Παίρνει καιρό γιατί η αίτηση πρέπει να σταλεί με εσωτερικό ταχυδρομείο δηλαδή θα φτάσει Αθήνα σε καμιά 10αριά μέρες...»
Εδώ πια έχω παραδώσει πνεύμα και το μόνο που αποφασίζω να πω χαριτολογώντας και χωρίς καμία αίσθηση κριτικής (τι φταίνε κι αυτές οι έρμες!)....
- Βρε κορίτσια, αν άκουγε κάποιος τον διάλογο χωρίς να βλέπει που είμαστε θα έλεγε ότι η σκηνή διαδραματίζεται στα ΕΛΤΑ το 1984...
Χαμογέλασαν συγκαταβατικά και όταν ρώτησα πως θα λάβω τους κωδικούς η απάντηση ήταν: φυσικά με SMS στο κινητό σας, αλίμονο, αυτά γίνονται ηλεκτρονικά... μόνο που θα αργήσει λίγο... βλέπετε μέχρι να φτάσει η αίτηση στην Αθήνα...
ΓΚΝΤΟΥΠ!!!

Στο διπλανό ταμείο όλη αυτή την ώρα διαδραματιζόταν άλλη οπερέτα...
Κυριούλης απροσδιορίστου ηλικίας, εκείνο το μεταξύ-60-και-90-δεν-ξέρω-πόσο-είναι-γιατί-δείχνει-ταλαιπωρημένος.
- Κυρία, εγώ είχα ΝΤΕΛΑΣ αλλά τη σταμάτησα τον Απρίλη και γύρισα στον ΟΤΕ και τώρα η ΝΤΕΛΑΣ μου έστειλε λογαριασμό 169 ευρώ κι όταν πήρα να πω ότι δεν έχω ΝΤΕΛΑΣ μου είπαν να περιμένω άλλον λογαριασμός να έρθει και μετά να έρθω. Και ήρθε άλλος λογαριασμός αλλά δεν ξέρω τι είναι. Θα μου πείτε;
Η υπάλληλος παίρνει τα χαρτιά τα μελετάει και απαντάει:
- Ο δεύτερος λογαριασμός είναι πιστωτικός και η ΤΕΛΑΣ σας χρωστάει τώρα 8 ευρώ και για να τα πάρετε θα πρέπει να τηλεφωνήσετε στην ΤΕΛΑΣ να δώσετε τα στοιχεία σας κι εκείνοι θα σας πουν από ποιο κατάστημα να πάτε να πάρετε τα 8 ευρώ.
Το ότι το τηλέφωνο που έπρεπε να πάρει ήταν στην Αθήνα και με την αναμονή και πάνω κάτω στην πόλη να πηγαινοέρχεται θα του στοίχιζε μάλλον πάνω από 8 ευρώ... αυτό του το άφησαν για έκπληξη...

--

Σήμερα θέλησα να κινηθώ με ΤΑΧΙ δεδομένου ότι είχα μεγάλη βόλτα στο κέντρο και από το ένα σημείο στο άλλο οπότε το parking δε θα βόλευε.
Το όχημα και ο οδηγός του «πήγαινε» ήταν εξαιρετική εμπειρία. TOYOTA PRIUS πεντακάθαρο, με κλιματισμό, ο οδηγός νέος και ευγενέστατος.
Στο «έλα» όμως μας τα χάλασε.
Σειρά τα ΤΑΧΙ στην πιάτσα. Το πρώτο το είχε παρκάρει ο οδηγός και ήταν προφανώς κάπου γύρω για καφέ.
Το δεύτερο έγινε ιστορία μόλις μία κυρία αποφάσισε ότι προηγείται και αφού μου έδωσε μια σπρωξιά και μια κλωτσιά το πήρε κι έφυγε.
Το τρίτο μου κανε νόημα. Μπαίνω...
Πω, πω και τώρα που έχω ανάψει τσιγάρο;
- Να το σβήσετε διότι με ενοχλεί (το τσιγάρο το αναμμένο με μάρανε... ατμόσφαιρα τεκές)
Εντωμεταξύ έχει ξεκινήσει και πάει
Νόμιζα δε θα ΣΕ πείραζε
- Κι εγώ νόμιζα ότι απαγορεύεται
Ε, απαγορεύεται... αλλά... κανονικά, γιατί μπήκΕΣ; Αφού ΣΕ πειράζει το τσιγάρο. Εγώ καθόμουν εκεί στην πιάτσα, εγώ φταίω που μπήκες;
- Συγνώμη, πάτε καλά; Στην πιάτσα ήσασταν και μου κάνατε και νόημα. Σταματήστε να κατέβω ... και μερικά «γαλλικά» κλείνοντας με πολύ όμως δύναμη την πόρτα

--

Σήμερα λοιπόν έζησα ένα δίωρο στην πόλη, απ' αυτά που δίνουν πολύ υλικό!!!

Θα φέρουν κρατούμενους;

Σα να πήρε το αυτί μου στις ειδήσεις ότι η Αμερική κάνει λίστα με τις Ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες θα στείλει κρατούμενους από το Γκουαντάναμο μόλις ο κ. Ομπάμα το κλείσει.

Να δείτε που θα μας βγει σε καλό ο Παλιοκώστας.
Σιγά μη φέρουν κρατούμενους απ' το Γκουαντάναμο στην Ελλάδα...

Για σχετικούς

Παρακολουθώντας πρώτο δεκάλεπτο του αγώνα μεταξύ της Inter και της Manchester United, ένα μόνο πράγμα μπορούμε να πούμε μετά βεβαιότητος...

Αν αντί για τους φρουρούς έβαζαν στον Kορυδαλλό τους παίκτες της Inter να σουτάρουν, σιγά μην είχε καταφέρει να αποδράσει ο Παλαιοκώστας... Έχουν βρει ότι πετάει σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου πάνω από το Giuseppe Meatsa...

Έχω μια πρόταση

Ακούγοντας σήμερα τον προβληματισμό σχετικά με το τι θα απογίνει το αεροδρόμιο Ηρακλείου στην Αλικαρνασσό τώρα που ο καλός υπουργός κίνησε τις διαδικασίες για την κατασκευή του νέου διεθνούς αερολιμένα στο Καστέλι, έχω μια πρόταση:

Αντί να ταλαιπωρούνται οι δραπέτες με τα ελικόπτερα και δεδομένου να μην πάει χαμένη η υποδομή, νομίζω θα βόλευε να γίνονται πτήσεις με αεροπλάνα από το αεροδρόμιο Ηρακλείου προς εξωτικούς και άλλους προορισμούς.

Συγκεκριμένα, μπορούν τα ελικόπτερα να συλλέγουν τους δραπέτες από τις ταράτσες των φυλακών και να τους μεταφέρουν στο αεροδρόμιο Ηρακλείου απ' όπου θα αναχωρούν με charters για όποιον προορισμό έχουν επιλέξει. Βολεύει και το γεγονός ότι ακριβώς δίπλα στο υπάρχον αεροδρόμιο είναι το κτήριο των φυλακών Αλικαρνασσού. Έτσι, θα μπορέσουν και οι συνάδελφοί τους από την Κρήτη, που δεν θέλουν να αποδράσουν, να βρουν μία ευχάριστη απασχόληση ως προσωπικό εδάφους.

Ζήσε το μύθο σου στην Ελλάδα και γίνε μύθος με μια θεαματική απόδραση!

Ακούει κανείς;

«Για να μιλάς φθηνότερα από 1 λεπτό το λεπτό ενεργοποίησε το non-stop προς 2 για 600 λεπτά προς 2 αριθμούς wind με μόνο 5Ε/μήνα. Κάλεσε τώρα 1265 και επέλεξε 5» (5 κάτι διότι το μήνυμα εδώ διακόπτεται... Τη συνέχεια δεν την είδα ποτέ. Και ούτε με ενδιέφερε να τη δω κυρία wind μου.

Περισσότερο από το να κερδίσω δωρεάν λεπτά ομιλίας, ένα μίνι κούπερ έξτρα κάμπριο με ABS, ΑΤΜ, ΑΦΜ, ΙΚΑ και όλα τα κομφόρ και μία πλάσμα 134 ιντσών σούπερ χαι φάι μαιν κλάιν ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΩ ΤΙΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΡΝΩ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΟΥ

και οι υπενθυμίσεις μπλοκάρονται και δεν χτυπάνε ποτέ όταν υπάρχει ένα αδιάβαστο μήνυμα που δεν το έχεις πάρει χαμπάρι τη στιγμή που ήρθε για να του κλείσεις οθόνη.

Όχι τίποτα άλλο, αλλά αν κάποια στιγμή τσιμπίσω και αγοράσω όλα αυτά τα προσφερόμενα πώς θα τα χαρώ η ερμοκακομοίρα που θα μαι στο νοσοκομείο λόγω ημιτελούς θεραπείας; Ε; κυρία wind μου... ε;