Ένα δίωρο στη ζώνη του λυκόφωτος

Σήμερα ήταν η μέρα που έπρεπε να πάω στο μικροβιολογικό εργαστήριο για να μου πάρουν λίγο παραπάνω αίμα διότι αυτό που έδωσα την Πέμπτη για τις εξετάσεις μου δεν έφτανε γιατί η κοπέλα δεν υπολόγισε σωστά! (ασχολίαστο)

--

Σήμερα ήταν η μέρα που έπρεπε να πάω στη wind για να ζητήσω να κάνουν τον λογαριασμό του κινητού μου ηλεκτρονικό και να πάψουν να μου τον στέλνουν ταχυδρομικώς.
Προτίμησα ένα κεντρικό κατάστημα... και έχοντας στα χέρια μου ό,τι θεώρησα απαραίτητο, δηλ. τον τελευταίο λογαριασμό και την ταυτότητά μου, μπήκα...
- Καλημέρα σας, θέλω να κάνω τον λογαριασμό μου e-bill
«Μαρία, ξέρεις πώς γίνεται ο λογαριασμός e-bill;»
«Άνοιξε να συμπληρώσεις μια αίτηση κι έρχομαι»
ΟΚ, σκέφτηκα, τώρα θα δώσω τον λογαριασμό, θα περάσουν τον κωδικό πελάτη και θα τυπωθεί η αίτηση συμπληρωμένη, θα την υπογράψω και τελείωσα... γιατί έχω αργήσει και για το κομμωτήριο...
- Ταυτότητα έχετε μαζί σας;
- Βεβαίως, ορίστε! (Δίνω μαζί και τον λογαριασμό)
Τυπώνεται η αίτηση ΚΕΝΗ και η άλλη υπάλληλος φωτοτυπεί την ταυτότητα... «Ανοιχτό αντίγραφο κάνε για να φαίνεται στο fax»
(FAX; ΤΙ FAX; ΠΟΙΟ FAX; πού είμαι; στη ζώνη του λυκόφωτος;)
Βγαίνει το αντίγραφο της ταυτότητας, το παίρνει η πρώτη υπάλληλος και αρχίζει να συμπληρώνει την αίτηση χειρόγραφα. Μετά αρχίζει να ζητάει στοιχεία του λογαριασμού, τα οποία όμως έχει μπροστά στα μάτια της... νούμερο κινητού, ΑΦΜ, διεύθυνση, ΔΟΥ κι άλλα τέτοια... Αφού αντιλαμβάνεται ότι έχει όλη την πληροφορία, τελειώνει με τη συμπλήρωση, μου δίνει να υπογράψω και μετά ρωτάει την δεύτερη υπάλληλο... «Μαρία, πότε ενεργοποιείται αυτό;» και η απάντηση: «Παίρνει καιρό γιατί η αίτηση πρέπει να σταλεί με εσωτερικό ταχυδρομείο δηλαδή θα φτάσει Αθήνα σε καμιά 10αριά μέρες...»
Εδώ πια έχω παραδώσει πνεύμα και το μόνο που αποφασίζω να πω χαριτολογώντας και χωρίς καμία αίσθηση κριτικής (τι φταίνε κι αυτές οι έρμες!)....
- Βρε κορίτσια, αν άκουγε κάποιος τον διάλογο χωρίς να βλέπει που είμαστε θα έλεγε ότι η σκηνή διαδραματίζεται στα ΕΛΤΑ το 1984...
Χαμογέλασαν συγκαταβατικά και όταν ρώτησα πως θα λάβω τους κωδικούς η απάντηση ήταν: φυσικά με SMS στο κινητό σας, αλίμονο, αυτά γίνονται ηλεκτρονικά... μόνο που θα αργήσει λίγο... βλέπετε μέχρι να φτάσει η αίτηση στην Αθήνα...
ΓΚΝΤΟΥΠ!!!

Στο διπλανό ταμείο όλη αυτή την ώρα διαδραματιζόταν άλλη οπερέτα...
Κυριούλης απροσδιορίστου ηλικίας, εκείνο το μεταξύ-60-και-90-δεν-ξέρω-πόσο-είναι-γιατί-δείχνει-ταλαιπωρημένος.
- Κυρία, εγώ είχα ΝΤΕΛΑΣ αλλά τη σταμάτησα τον Απρίλη και γύρισα στον ΟΤΕ και τώρα η ΝΤΕΛΑΣ μου έστειλε λογαριασμό 169 ευρώ κι όταν πήρα να πω ότι δεν έχω ΝΤΕΛΑΣ μου είπαν να περιμένω άλλον λογαριασμός να έρθει και μετά να έρθω. Και ήρθε άλλος λογαριασμός αλλά δεν ξέρω τι είναι. Θα μου πείτε;
Η υπάλληλος παίρνει τα χαρτιά τα μελετάει και απαντάει:
- Ο δεύτερος λογαριασμός είναι πιστωτικός και η ΤΕΛΑΣ σας χρωστάει τώρα 8 ευρώ και για να τα πάρετε θα πρέπει να τηλεφωνήσετε στην ΤΕΛΑΣ να δώσετε τα στοιχεία σας κι εκείνοι θα σας πουν από ποιο κατάστημα να πάτε να πάρετε τα 8 ευρώ.
Το ότι το τηλέφωνο που έπρεπε να πάρει ήταν στην Αθήνα και με την αναμονή και πάνω κάτω στην πόλη να πηγαινοέρχεται θα του στοίχιζε μάλλον πάνω από 8 ευρώ... αυτό του το άφησαν για έκπληξη...

--

Σήμερα θέλησα να κινηθώ με ΤΑΧΙ δεδομένου ότι είχα μεγάλη βόλτα στο κέντρο και από το ένα σημείο στο άλλο οπότε το parking δε θα βόλευε.
Το όχημα και ο οδηγός του «πήγαινε» ήταν εξαιρετική εμπειρία. TOYOTA PRIUS πεντακάθαρο, με κλιματισμό, ο οδηγός νέος και ευγενέστατος.
Στο «έλα» όμως μας τα χάλασε.
Σειρά τα ΤΑΧΙ στην πιάτσα. Το πρώτο το είχε παρκάρει ο οδηγός και ήταν προφανώς κάπου γύρω για καφέ.
Το δεύτερο έγινε ιστορία μόλις μία κυρία αποφάσισε ότι προηγείται και αφού μου έδωσε μια σπρωξιά και μια κλωτσιά το πήρε κι έφυγε.
Το τρίτο μου κανε νόημα. Μπαίνω...
Πω, πω και τώρα που έχω ανάψει τσιγάρο;
- Να το σβήσετε διότι με ενοχλεί (το τσιγάρο το αναμμένο με μάρανε... ατμόσφαιρα τεκές)
Εντωμεταξύ έχει ξεκινήσει και πάει
Νόμιζα δε θα ΣΕ πείραζε
- Κι εγώ νόμιζα ότι απαγορεύεται
Ε, απαγορεύεται... αλλά... κανονικά, γιατί μπήκΕΣ; Αφού ΣΕ πειράζει το τσιγάρο. Εγώ καθόμουν εκεί στην πιάτσα, εγώ φταίω που μπήκες;
- Συγνώμη, πάτε καλά; Στην πιάτσα ήσασταν και μου κάνατε και νόημα. Σταματήστε να κατέβω ... και μερικά «γαλλικά» κλείνοντας με πολύ όμως δύναμη την πόρτα

--

Σήμερα λοιπόν έζησα ένα δίωρο στην πόλη, απ' αυτά που δίνουν πολύ υλικό!!!

Θα φέρουν κρατούμενους;

Σα να πήρε το αυτί μου στις ειδήσεις ότι η Αμερική κάνει λίστα με τις Ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες θα στείλει κρατούμενους από το Γκουαντάναμο μόλις ο κ. Ομπάμα το κλείσει.

Να δείτε που θα μας βγει σε καλό ο Παλιοκώστας.
Σιγά μη φέρουν κρατούμενους απ' το Γκουαντάναμο στην Ελλάδα...

Για σχετικούς

Παρακολουθώντας πρώτο δεκάλεπτο του αγώνα μεταξύ της Inter και της Manchester United, ένα μόνο πράγμα μπορούμε να πούμε μετά βεβαιότητος...

Αν αντί για τους φρουρούς έβαζαν στον Kορυδαλλό τους παίκτες της Inter να σουτάρουν, σιγά μην είχε καταφέρει να αποδράσει ο Παλαιοκώστας... Έχουν βρει ότι πετάει σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου πάνω από το Giuseppe Meatsa...

Έχω μια πρόταση

Ακούγοντας σήμερα τον προβληματισμό σχετικά με το τι θα απογίνει το αεροδρόμιο Ηρακλείου στην Αλικαρνασσό τώρα που ο καλός υπουργός κίνησε τις διαδικασίες για την κατασκευή του νέου διεθνούς αερολιμένα στο Καστέλι, έχω μια πρόταση:

Αντί να ταλαιπωρούνται οι δραπέτες με τα ελικόπτερα και δεδομένου να μην πάει χαμένη η υποδομή, νομίζω θα βόλευε να γίνονται πτήσεις με αεροπλάνα από το αεροδρόμιο Ηρακλείου προς εξωτικούς και άλλους προορισμούς.

Συγκεκριμένα, μπορούν τα ελικόπτερα να συλλέγουν τους δραπέτες από τις ταράτσες των φυλακών και να τους μεταφέρουν στο αεροδρόμιο Ηρακλείου απ' όπου θα αναχωρούν με charters για όποιον προορισμό έχουν επιλέξει. Βολεύει και το γεγονός ότι ακριβώς δίπλα στο υπάρχον αεροδρόμιο είναι το κτήριο των φυλακών Αλικαρνασσού. Έτσι, θα μπορέσουν και οι συνάδελφοί τους από την Κρήτη, που δεν θέλουν να αποδράσουν, να βρουν μία ευχάριστη απασχόληση ως προσωπικό εδάφους.

Ζήσε το μύθο σου στην Ελλάδα και γίνε μύθος με μια θεαματική απόδραση!

Ακούει κανείς;

«Για να μιλάς φθηνότερα από 1 λεπτό το λεπτό ενεργοποίησε το non-stop προς 2 για 600 λεπτά προς 2 αριθμούς wind με μόνο 5Ε/μήνα. Κάλεσε τώρα 1265 και επέλεξε 5» (5 κάτι διότι το μήνυμα εδώ διακόπτεται... Τη συνέχεια δεν την είδα ποτέ. Και ούτε με ενδιέφερε να τη δω κυρία wind μου.

Περισσότερο από το να κερδίσω δωρεάν λεπτά ομιλίας, ένα μίνι κούπερ έξτρα κάμπριο με ABS, ΑΤΜ, ΑΦΜ, ΙΚΑ και όλα τα κομφόρ και μία πλάσμα 134 ιντσών σούπερ χαι φάι μαιν κλάιν ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΩ ΤΙΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΡΝΩ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΟΥ

και οι υπενθυμίσεις μπλοκάρονται και δεν χτυπάνε ποτέ όταν υπάρχει ένα αδιάβαστο μήνυμα που δεν το έχεις πάρει χαμπάρι τη στιγμή που ήρθε για να του κλείσεις οθόνη.

Όχι τίποτα άλλο, αλλά αν κάποια στιγμή τσιμπίσω και αγοράσω όλα αυτά τα προσφερόμενα πώς θα τα χαρώ η ερμοκακομοίρα που θα μαι στο νοσοκομείο λόγω ημιτελούς θεραπείας; Ε; κυρία wind μου... ε;

Πρέπει πρώτα να γίνει το κακό και μετά

Βλέπω σήμερα στην κεντρική σελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών ότι η κυβέρνηση θα στείλει αεροπλάνο στη Βομβάη για να φέρει στην Ελλάδα τους δύο Έλληνες που είναι εγκλωβισμένοι εκεί λόγω των γεγονότων. Όλα καλά.

Αλλά μήπως να ασχολιόταν κάποιος και με τους 40 Έλληνες που είναι εγκλωβισμένοι στην Bangkok, στην Ταϋλάνδη; Ένα φιλικό ζευγάρι θέλησε να περάσει εκεί το μήνα του μέλιτος και έπεσε πάνω στα γεγονότα. Την προηγούμενη Τετάρτη επρόκειτο να πετάξουν για να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Όμως έκλεισαν τα αεροδρόμια και έμειναν εκεί. Και η Πρεσβεία τους λέει να περιμένουν. Και περιμένουν. Και σήμερα είδαν τα τανκς στην πόλη. Ετοιμάζεται πραξικόπημα. Και μάθανε ότι μπορεί να ανοίξει το ένα από τα δύο αεροδρόμια κι ότι διάφορες χώρες έχουν ήδη ανακοινώσει ότι ετοιμάζουν πτήσεις διάσωσης για τους πολίτες τους. Και η δική μας κυβέρνηση τι κάνει; Να σας πω.

Σε ερώτηση της μητέρας του ζευγαριού, το Υπουργείο Εξωτερικών απάντησε: «λέτε για τη Βομβάη; Στέλνουμε αεροπλάνο». Όχι καλή μου κυρία. Δεν λέμε για τη Βομβάη. Λέμε για την Ταϋλάνδη... «Α, γιατί τι πρόβλημα υπάρχει στην Ταϋλάνδη;».

Και μετά παίρνει την πρεσβεία της Ταϋλάνδης στην Αθήνα και ρωτά. Και από εκεί της λένε ότι η Ελληνική Πρεσβεία στην Bangkok δεν έχει ενημερώσει ότι υπάρχουν εγκλωβισμένοι Έλληνες στην Ταϋλάνδη...!!!

Και βέβαια τι μας μένει; Τα κανάλια. Διότι δεν ασχολείται κανείς άλλος. Τα οποία κανάλια προκειμένου να «γράψουν» μονάδες σκίζονται να εξυπηρετήσουν σ' αυτές τις περιπτώσεις. Και φτάνεις να πεις... δε μ' ενδιαφέρει γιατί ενδιαφέρονται, φτάνει το ενδιαφέρον τους να κάνει κάποιον να ακούσει. Διότι τα πράγματα δεν προβλέπονται καλά εκεί κάτω...

Ανάσταση!

Να σας ενημερώσω λοιπόν ότι όταν κάποιος έχει «καταρράκτη» στα μάτια έχει ένα σοβαρό πρόβλημα να διακρίνει λεπτομέρειες, ειδικά όταν αυτές είναι σε φόντο λευκό. Έχω γίνει επανειλημμένα ρεζίλι διότι άμα με χαιρετήσει γνωστός μπροστά από κάποια φωτεινή πηγή, το σίγουρο είναι ότι με χαιρετάει για τελευταία φορά. Διότι εφόσον δεν βλέπω, δεν αντιχαιρετώ και άρα... είμαι αυτόματα μια αγενής γαϊδούρα!

Ευτυχώς οι περισσότεροι γνωστοί το γνωρίζουν πλέον και άρα έχουν μειωθεί οι πιθανότητες ρεζιλέματος. Αυτό που δεν μειώνεται με τίποτα είναι ο καταρράκτης. Το πρόβλημα είναι επίσης μεγάλο με την οθόνη... Όσο πιο σκούρο desktop γίνεται κι όταν ανοίγει το word... βάι βάι βάι μάνα μου!

Και ήρθε το google mail και μου έφτιαξε τη μέρα σήμερα. Κι έβαλα το black theme και δεν χρειάζεται πλέον να κάνω την κινέζα για να διαβάσω mail. Άντε με το καλό και στον reader γιατί εντός ολίγου το κόβω το σπορ του διαβάσματος των blogs από τον reader. Άντε, άντε...